8:11 π.μ.
0
Γιαούρτι, μέλι, τοπικά τυριά, μαρμελάδες, γλυκά κουταλιού, αλλά και τραχανάς, χυλοπίτες και φυσικά κρασί συνιστούν τις σταθερές διατροφικές αξίες για τους Έλληνες, καθώς παρασκευάζονται από αγνά υλικά χωρίς χημικά πρόσθετα και είναι προϊόντα συνδυασμένα με υγεία και ευεξία.
Σημαντικά ευρήματα προέκυψαν από έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, για τη συμπεριφορά του σύγχρονου Έλληνα καταναλωτή απέναντι στα ελληνικά παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος της Αγροτικής Οικονομίας, της Γεωπονικής Σχολής του ΑΠΘ.
Σχεδόν οι μισοί (48,8%) από τους ερωτηθέντες απάντησαν ότι συχνά καταναλώνουν παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά, το 29,5% ότι τα καταναλώνει περιστασιακά, το 16,9% πολύ συχνά, το 4,3% σπάνια, ενώ μόνο το 0,5% δεν καταναλώνει ποτέ παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά. Σε σχέση με τα είδη των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών, τα δημοφιλέστερα στην κατανάλωση είναι, όπως προαναφέρθηκε, το γιαούρτι, το μέλι, τα τοπικά τυριά, οι μαρμελάδες, τα γλυκά κουταλιού, ο τραχανάς, οι χυλοπίτες και το κρασί.
Η πλειονότητα των καταναλωτών αγοράζει παραδοσιακά προϊόντα, κυρίως γιατί θεωρεί ότι είναι φτιαγμένα με αγνά υλικά χωρίς χημικά πρόσθετα, είναι πιο υγιεινά από τα βιομηχανοποιημένα και έχουν ωραία γεύση και άρωμα.
Οι λίγοι που δήλωσαν ότι δεν αγοράζουν παραδοσιακά προϊόντα ανέφεραν ότι είτε τα παρασκευάζουν μόνοι τους είτε δεν τα βρίσκουν εύκολα στην αγορά. Η πλειονότητα των καταναλωτών προτιμά να προμηθεύεται τα προϊόντα αυτά από το σουπερμάρκετ της γειτονιάς, από ειδικά καταστήματα πώλησης παραδοσιακών τροφίμων και ποτών και από τη λαϊκή αγορά.
Οι 9 στους 10 καταναλωτές (ποσοστό 87%), κατά την επίσκεψή τους στους τόπους παραγωγής παραδοσιακών τροφίμων και ποτών, αγοράζουν οπωσδήποτε κάποια από αυτά, διότι είναι φτιαγμένα με τοπικές πρώτες ύλες και συνταγές.
Σχεδόν οι μισοί από τους καταναλωτές του δείγματος, πάντως, αναφέρουν ότι φτιάχνουν και μόνοι τους παραδοσιακά προϊόντα. Το 82% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι προτιμά τα συσκευασμένα παραδοσιακά τρόφιμα και ποτά. Το 58% διαβάζει πολύ συχνά τις πληροφορίες που αναγράφονται στην ετικέτα των συσκευασμένων παραδοσιακών τροφίμων και ποτών και ενδιαφέρεται κυρίως για την ημερομηνία λήξης, τα συστατικά και τον τόπο προέλευσης των προϊόντων.
Υψηλές τιμές
Οι μισοί από τους ερωτηθέντες (49%) ανέφεραν ότι βρίσκουν υψηλές τις τιμές των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών, αλλά οι περισσότεροι δήλωσαν διατεθειμένοι να τα αγοράζουν με τιμή προσαυξημένη έως 10% συγκριτικά με αυτή των βιομηχανοποιημένων τροφίμων και ποτών.
Το 52% των καταναλωτών, πάντως, δεν θεωρεί ικανοποιητική τη διάθεση των παραδοσιακών τροφίμων και ποτών, ενώ το 76% δήλωσε ότι δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση γύρω από τα εν λόγω προϊόντα. Οι περισσότεροι καταναλωτές έχουν ενημερωθεί για την κατηγορία αυτή των τροφίμων κυρίως από συγγενείς και φίλους, από περιοδικά και από την τηλεόραση. Θεωρούν ότι το κράτος πρέπει να στηρίξει οικονομικά τους γυναικείους συνεταιρισμούς, για μεγαλύτερη προβολή τους.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το προφίλ του καταναλωτή παραδοσιακών τροφίμων και ποτών μπορεί να σκιαγραφηθεί ως ακολούθως: άτομο ηλικίας άνω των 41 ετών, έγγαμο, με περισσότερα από δύο ενήλικα μέλη στο νοικοκυριό του και σχετικά υψηλό εισόδημα (2.500-3.000 ευρώ μηνιαίως).
Διαπιστώθηκε ότι η κατανάλωση παραδοσιακών τροφίμων και ποτών εξαρτάται πρωτίστως από την περιοχή στην οποία διαμένουν οι καταναλωτές (30%), από το μηνιαίο οικογενειακό εισόδημά τους (26%) και από τον αριθμό των ενήλικων μελών του νοικοκυριού τους (21%).
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης, με προσωπικές συνεντεύξεις και συμπληρώθηκαν 414 έγκυρα ερωτηματολόγια, από τον Ιανουάριο του 2009 έως τον Απρίλιο του 2009, από άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, ανθρώπους από όλες τις κοινωνικές τάξεις, με διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά. Η έρευνα διενεργήθηκε από τη μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ελισσάβετ Ζαργκλή και την αν. Καθηγήτρια του Τομέα Αγροτικής Οικονομίας, της Γεωπονικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Ειρήνη Τζίμητρα-Καλογιάννη.
Ο όρος «παραδοσιακά τρόφιμα» αναφέρεται σε τρόφιμα φτιαγμένα από ιδιαίτερες πρώτες ύλες, με μια συνταγή γνωστή για μεγάλο χρονικό διάστημα και/ή με μια συγκεκριμένη διαδικασία. Τα παραδοσιακά προϊόντα συσχετίζονται, επίσης, συχνά με τα τοπικά και τα χειροποίητα τρόφιμα που αναφέρονται στα συγκεκριμένα συστατικά, τον τόπο παραγωγής και την τεχνογνωσία.
Ως παραδοσιακά ορίζονται τα τρόφιμα τα οποία αποδεδειγμένα έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα κάνουν να ξεχωρίζουν από άλλα παρόμοια προϊόντα της ίδιας κατηγορίας, όσον αφορά στη χρήση παραδοσιακών συστατικών (πρώτη ύλη ή πρωτογενή προϊόντα) ή την παραδοσιακή σύσταση ή τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής ή/και μεταποίησής τους.
Διακρίνονται σε: α) παραδοσιακά προϊόντα δημητριακών (τραχανάς, χυλοπίτες, κουσκούσι, περέκ κ.ά.), β) παραδοσιακά προϊόντα κρέατος (χωριάτικα λουκάνικα, καβουρμάς, παστουρμάς κ.ά.), γ) παραδοσιακά προϊόντα λαχανικών και φρούτων (κομπόστες, μαρμελάδες, γλυκά κουταλιού, τουρσιά κ.ά.), δ) άλλα παραδοσιακά τρόφιμα (παστέλι, λουκούμια, αμυγδαλωτά, μουστοκούλουρο κ.ά.) και ε) παραδοσιακά ποτά (λικέρ, κρασί, τσίπουρο, τσικουδιά).