2:32 μ.μ.
0

Κύριοι σύμβουλοι,

Για την οικονομία του χρόνου ,σας δηλώνω ότι θα αναφερθώ στα μέρη εκείνα του κειμένου προς διαβούλευση που αφορούν τον αποκαλούμενο μέχρι σήμερα α΄βαθμό αυτοδιοίκησης  και αναφέρονται στην δομική και λειτουργική επαναθεμελίωση των δήμων.
Βασική  προϋπόθεση για την υλοποίηση της προτεινόμενης διοικητικής μεταρρύθμισης είναι η συγκεκριμενοποίηση των αρμοδιοτήτων και εξασφάλιση των οικονομικών πόρων, όπως ακριβώς αναφέρεται και στο ψήφισμα της ΚΕΔΚΕ .

Αξιολόγηση της υπάρχουσας κατάστασης.

Σίγουρα η σημερινή κατάσταση, δεν ήταν η προσδοκώμενη όταν σχεδιαζόταν η διοικητική μεταρρύθμιση Καποδίστριας το 1997, τόσο οικονομικά όσο και διοικητικά. Εκτιμώ όμως, ότι πολλοί  δήμοι εκμεταλλεύθηκαν τις ευκαιρίες  συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας και βρίσκονται σε καλύτερη θέση από το παρελθόν.
Τα προβλήματα που ακόμη χρονίζουν και ίσως έχουν διογκωθεί εστιάζονται στην εκπροσώπηση , λειτουργία  και διεκδίκηση των πρώην κοινοτήτων και νυν τοπικών διαμερισμάτων.
Αυτή η αποτυχία του «Καποδίστρια» πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν και η επιτυχία του Καλλικράτη να στηριχθεί κατά πολύ στην αναβάθμιση και ενδυνάμωση αυτού του κυττάρου της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Επαναθεμελίωση των δήμων.
Συμφωνώ με την πρόταση του ισχυρότερου δήμου που θα προκύψει από τις συγχωνεύσεις και με τα κριτήρια που αυτοί χωροθετούνται. Είναι από όλους μας αναμενόμενο ότι ο « καλλικράτιος» δήμος που θα προκύψει, θα είναι μετά από συνένωση με τον όμορο δήμο της Ερμιόνης. Προσωπικά θεωρώ τόσο την Ερμιόνη όσο το Ηλιόκαστρο και την Θερμησία το ίδιο με το Κρανίδι και τα σημερινά τοπικά διαμερίσματα. Οι προσωπικοί και οικονομικοί δεσμοί καθώς  και η κουλτούρα των ανθρώπων των δύο δήμων έχουν σφυρηλατηθεί χρόνια και είναι πλέον άρρηκτοι. Η πορεία των μικρών αυτών κοινωνιών με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε μιας, έχει κοινή κατεύθυνση και στόχους. Αυτό που ακούγεται ότι θα πάμε κάτω από το Κρανίδι ,το θεωρώ λάθος διότι σε πολλά πράγματα ο όμορος δήμος προηγείται ημών, σε άλλα εμείς και ζητούμενο είναι να αλληλοβοηθηθούμε και όχι να αντιπαλέψουμε.
Πιστεύω δε ότι η συγχώνευση, η λειτουργία, και η αντιμετώπιση των προβλημάτων θα γίνει ευκολότερα από ότι το 1998, και με σαφώς καλύτερα και ταχύτερα αποτελέσματα.
 Με δεδομένο όμως ότι ο αριθμός των δήμων  δεν ξεπερνά τους 370 και με την πρόβλεψη να υπάρχει ένας δήμος για κάθε νησί (εκτός εξαιρέσεων), σε συνάρτηση δε με το δημογραφικό, η Αργολίδα θα περιοριστεί σε 3 δήμους.
Σε αυτή την περίπτωση, αν η πολιτεία θέλει πραγματικά να δράσει αποτελεσματικά και να μην συρθεί για μια ακόμη φορά από μικροκομματικές βλέψεις και συμφέροντα, οφείλει να  οριοθετήσει τον νέο δήμο από την Βουρλιά μέχρι τα όρια Επιδαύρου-Τροιζηνίας, συμπεριλαμβανομένων και του Κολιακίου και Τραχειάς, τα οποία αποτελούν την πύλη προς Ερμιονίδα και μέχρι πρότινος και Τροιζηνία και η οικονομία τους συμπλέει με την πορεία αυτών.
Μια ματιά στον χάρτη δείχνει την σχετικά ισόρροπη διαίρεση του νομού ως προς την έκταση αλλά και τον πληθυσμό (23.000 κάτοικοι) και αποφεύγει την σκόπελο της δημιουργίας δήμων διαφορετικής κατηγορίας και ταχυτήτων.  Επίσης αναπτυξιακά ,δημογραφικά, πολιτιστικά και πολιτισμικά το γεωγραφικό αυτό  κομμάτι αυτό έχει κοινή κατεύθυνση. Ας μην παραβλέπουμε ότι  η εκκλησιαστική διαίρεση η οποία σαφώς θα υπαγορεύθηκε από λογική και αυτή, έχει ακριβώς αυτά τα όρια.
Επίσης η υλοποίηση αυτής της πρότασης αναβαθμίζει την Ερμιονίδα και της αφαιρεί τον ρόλο του μέχρι τώρα «φτωχού» και απόμακρου συγγενή  της περιφέρειας.

Συμφωνώ απολύτως με την μείωση των Ν.Π.Δ.Δ και Ι.Δ.,καθώς επίσης με τις νέες αρμοδιότητες των δήμων καθώς και με τις δυνατότητες και  υπηρεσίες στην εξυπηρέτηση του πολίτη, με έμφαση στην ηλεκτρονική δημοτική διακυβέρνηση.

Η υποχρεωτική ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των πράξεων και αποφάσεων των οργάνων ΟΤΑ, όσο απλή και αν είναι στην εφαρμογή της, πιστεύω ότι είναι από τα ριζοσπαστικότερα μέτρα του κειμένου, όχι μόνο για την διαφάνεια, αλλά για το  ότι θα φέρει κοντά στην πρακτική της λειτουργίας του δήμου τους δημότες, περισσότερο δε τους νέους, που έχουν μεγάλη σχέση με το διαδίκτυο μεν, αλλά δεν απολαμβάνουμε την εκτίμησή τους και  δεν έχουμε την βοήθειά τους συμμετοχή τους στα δημοτικά δρώμενα, γιατί πρώτα δεν έχουμε την εμπιστοσύνη τους  επειδή δεν γνωρίζουν και περισσεύει η αμφισβήτησή τους για μας.

Θεωρώ θετικά αυτά που αναφέρονται στο σύστημα δημοτικής διακυβέρνησης.

Σχετικά με το εκλογικό σύστημα.

Με ικανοποίηση άκουσα στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ την πρόταση του προέδρου της Ν.Δ. για δύο ψηφοδέλτια , ένα για την ανάδειξη δημάρχου και ένα για δημοτικούς συμβούλους , κάτι το οποίο εδώ και καιρό πιστεύω ότι θα δώσει άλλη διάσταση στην τοπική αυτοδιοίκηση ,την πραγματικά ανεξάρτητη και δημοκρατική  αυτοδιοίκηση.Το μέτρο αυτό θα εκμηδενίσει οποιαδήποτε προεκλογική συναλλαγή, αλλά  και θα μας απαλλάξει από τις παθογένειες της σημερινής διακυβέρνησης.
Οι τυχόν ενστάσεις περί αδυναμίας υλοποίησης έργου λόγω της πολυφωνίας και πολυγνωμίας του δημοτικού συμβουλίου, καταρρίπτονται από το ότι κανείς δημοτικός σύμβουλος ,ο οποίος έχει εκλεγεί χάρη στην αναγνώριση και εκτίμηση  των συνδημοτών του, θα μειοψηφήσει σε πρόταση θετική που στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα και επιχειρήματα τα οποία στερούνται μεροληψιών και προχειροτήτων.

Τα περί αυτοπρότασης υποψηφίου στα τοπικά συμβούλια είναι θετικά αλλά να μην περιορίζεται εκεί.

Επίσης θεωρώ λάθος το μονοπρόσωπο τοπικό συμβούλιο. Είναι υποβάθμιση της λειτουργίας του λόγω του ότι δεν είναι δυνατόν να διαβουλεύεται και να αποφασίζει κάποιος μόνος του.

Οι έδρες στο δημοτικό συμβούλιο πρέπει να κατανέμονται σε αναλογία με τον πληθυσμό του κάθε τοπικού διαμερίσματος έτσι ώστε να υπάρχει καθολική και ισόρροπη αντιπροσώπευση.
Επίσης οι δημοτικοί σύμβουλοι να εκλέγονται είτε από το σύνολο των δημοτών του δήμου ή από τους δημότες του τοπικού διαμερίσματος. Το να αντιστοιχούν οι υποψηφιότητες των δημοτικών συμβούλων σε πρώην δήμο είναι προς την λάθος κατεύθυνση και κρατά διαχωριστικές γραμμές.

Τελειώνοντας, εύχομαι για την ταχύτερη εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, να τελειώνουν τα λόγια και οι διαβουλεύσεις  και να μπούμε στην πράξη,
Είμαι αισιόδοξη για την πορεία του, και καταθέτοντας την μέχρι τώρα μικρή εμπειρία μου στην τοπική αυτοδιοίκηση εκτιμώ ότι το πρόβλημα δεν το έχουν οι νόμοι, αλλά οι άνθρωποι και οι πρακτικές διακυβέρνησης τις οποίες  εφαρμόζουν, γιαυτό άλλωστε διαπιστώνουμε αυτές τις τεράστιες διαφορές και ανισότητες στην ταχύτητα ανάπτυξης ανάμεσα στους δήμους της ελληνικής επικράτειας.

 ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΛΕΒΙΖΟΥ